Evaluation of resources of Polish iron ore deposits
 
 
More details
Hide details
 
Gospodarka Surowcami Mineralnymi – Mineral Resources Management 2001;17(3):5–21
 
KEYWORDS
ABSTRACT
Until 1993 the iron ores were presented in the Polish mineral resources data file. They are: Middle and Lower Jurrasic sedimentary siderite deposits and Middle Jurassic ironbearing, limonitic sands, formed in weathering zone of sideritic sandy limestones. After economic evaluation, they were excluded from the data file. The deposits that could be considered as potentially economic should contain at least 25% of Fe, and are characterized by ore accumulation over 2.5 t/m2. Polish siderite ores, although of higher iron content, are characterized by very low thickness 0.12-0.47 cm, and therefore by low ore accumulation, less then 1.5 t/m2 (400 kg Fe/m2), far less than the minimum acceptable as possible economic. The iron bearing, (limonitic) sands are 10-13 m thick in average, but contain only 16.6-17.6% Fe, so below the acceptable limit for economic ore. They need costly thermic processing to get the product suitable for further enrichment and metallurgical treatment. The both siderite and ironbearing sand deposits are extremly poor when compared with the iron ore deposits recently mined. It is very improbable that they can get economic value in the future and can not be classified even as subeconomic. Their elimination from the Polish mineral resources data file ends over 2000 year history of iron ore mining in Poland, which added substantial value to the national economy in the past.
METADATA IN OTHER LANGUAGES:
Polish
Weryfikacja bilansu zasobów złóż rud żelaza w Polsce
złoża rud żelaza, zasoby, Polska
Do 1993 r. w bilansie zasobów kopalin w Polsce wykazywane były rudy żelaza w złożach osadowych syderytów w utworach jury dolnej i środkowej w rejonie częstochowskim, śwętokrzyskim, łęczyckim i pomorskim oraz wietrzeniowe piasków żelazistych, w których żelazo występuje w postaci limonitu. Weryfikacja kryteriów bilansowości spowodowała eliminację tych złóż z bilansu zasobów. Za bilansowe mogą być uznane tylko złoża, w których zawarość Fe jest większa od 25%, a zasobność wynosi co najmniej 2,5 t/m3. Polskie rudy syderytowe spełniają wymagania dotyczące zawartości Fe, odznaczają się natomiast bardzo małą miąższością, przeciętnie 0,12-0,47 m, w związku z czym ich zasobność nie przekracza 1,5 t/m2 (ok. 400 kg Fe/m2). Jest zatem znacznie niższa od tej. przy której można rozważać ewentualną eksploatację złoża. Złoża piasków żelazistych posiadają znaczną miąższość 10-13 m, ale zawartość Fe wynosi przeciętnie 16,6-17,6%, zatem też nie spełniają wymagań kryteriów bilansowości. Ewentualne wzbogacanie urobku wymagałoby kosztownej obróbki termicznej w celu przeprowadzenia piasku żelazistego w "żelgrudę", która dopiero może być poddana dalszym procesom wzbogacania. Zarówno złoża syderytu, jak i piasków żelazistych są wyjątkowo ubogie na tle złóż, które współcześnie są głównym źródłem surowców żelaza w świecie. Nie należy zatem oczekiwać, by mogły w przyszłości ponownie uzyskać wartość gospodarczą. Eliminacja tych złóż z bilansu zasobów kopalin kończy ponad 2000-letnią historię górnictwa rud żelaza w Polsce, które w przeszłości odgrywało poważną rolę w gospodarce kraju.
eISSN:2299-2324
ISSN:0860-0953